مرگ ۶۲ هزار پنگوئن بهدلیل گرسنگی در سواحل آفریقای جنوبی طی دههٔ گذشته؛ چرا این اتفاق افتاد؟
فکرشهر: عصر ایران نوشت: تنبلها یک چرخه زیستی منحصربهفرد دارند که با سبک زندگی آهسته آنها سازگار شده است. چون آنها برگهای کم انرژی میخورند که پردازش آنها میتواند یک ماه کامل طول بکشد، فقط هفتهای یک بار به دستشویی (مدفوع) میروند. این رویداد فشار جسمی زیادی دارد؛ یک تنبل ممکن است تا یک سوم از کل وزن بدن خود را در یک بار از دست بدهد و باعث شود بدنش به طور قابل مشاهده کوچک شود.
مرموزترین بخش این عادت انتخاب تنبل برای ترک امنیت بالای درختان است. بر خلاف دیگر حیوانات درخت زی که فضولات خود را از بالا رها میکنند، تنبل به آرامی از درخت پایین میآید و به کف جنگل میرسد. این سفر بسیار خطرناک است، زیرا آنها را در برابر شکارچیانی مانند عقابها و گربههای بزرگ آسیب پذیر میکند. آمار نشان میدهد که بسیاری از تنبلها در طول این سفر هفتگی خطرناک میمیرند.
وقتی تنبلها به زمین میرسند، برای دفع یک چاله کوچک در خاک درست میکنند و بعد از آن رویش را میپوشانند. بعضی توصیفها از حرکت آنها هنگام کندن خاک به شکل «رقص» یاد میکنند، اما این فقط یک بیان اغراق آمیز است و رفتار خاصی به نام رقص به طور دقیق ثابت نشده است. برخی پژوهشگران حدس میزنند این کار ممکن است نوعی علامت گذاری بویایی برای ارتباط با جفت باشد.
در کنار این ها، در خز تنبلها حشراتی مثل بید زندگی میکنند و شرایط بدن آنها باعث رشد جلبکها هم میشود. این جلبکها میتوانند به استتار تنبل در محیط کمک کنند؛ چیزی در سطح یک رابطه زیستی بی نظیر.
آنچه مطرح شد نشان میدهد که حتی خطرناکترین عادتها نیز معمولا در طبیعت یک هدف حیاتی را دنبال میکنند.
برخی از موارد مطروحه در حال تحقیق، بررسی علمی و اثبات هستند.