تصویب قطعنامه ضد ایرانی جدید در پارلمان اروپا

فکرشهر: نمایندگان پارلمان اروپا روز پنجشنبه در ادامه مواضع مداخله‌جویانه خود در امور داخلی کشورمان، قطعنامه‌ای ضد ایرانی را به بهانه مسائل حقوق بشری و با هدف افزایش فشار سیاسی بر تهران تصویب کردند.

به گزارش فکرشهر از ایرنا، در این قطعنامه با تکرار ادعا‌های بی‌اساس علیه جمهوری اسلامی ایران، از اتحادیه اروپا خواسته شده است تحریم‌ها علیه مقام‌ها، نهاد‌ها و نمایندگان دیپلماتیک ایران را تشدید کند. قانون‌گذاران اروپایی که چشم خود را بر آثار ضد انسانی تحریم‌های ظالمانه غرب بر زندگی مردم ایران، از جمله محدودیت در دسترسی به دارو و اقلام حیاتی بسته‌اند، در اقدامی تناقض‌آمیز نسبت به دسترسی مردم ایران به اینترنت ابراز نگرانی کرده‌اند.

نمایندگان پارلمان اروپا همچنین در ادامه رویکرد مداخله‌جویانه خود، خواستار تأمین بودجه کافی برای پیگیری سازوکار‌های حقوق بشری علیه ایران شدند؛ رویکردی که تهران آن را ادامه استفاده ابزاری غرب از حقوق بشر برای پیشبرد اهداف سیاسی می‌داند.

جمهوری اسلامی ایران بار‌ها مواضع مخرب، مداخله‌جویانه و نسنجیده اروپا در امور داخلی کشورمان را محکوم کرده و هشدار داده است که تکرار چنین رویکرد‌هایی نه‌تنها کمکی به پیشبرد گفت‌و‌گو و تعامل سازنده نمی‌کند، بلکه نشانه‌ای از تداوم نگاه ابزاری غرب به مقوله حقوق بشر است.

تهران پیشتر اعلام کرده است که برخی دولت‌های اروپایی در حالی با ادبیات حقوق بشری علیه ایران موضع‌گیری می‌کنند که خود در برابر جنایات آشکار رژیم صهیونیستی در غزه، کشتار غیرنظامیان، تخریب زیرساخت‌های حیاتی و نقض گسترده حقوق بشر سکوت کرده یا به حمایت سیاسی و تسلیحاتی از این رژیم ادامه داده‌اند.

اسماعیل بقایی سخنگوی وزارت امور خارجه پیشتر در واکنش به مواضع مشابه اتحادیه اروپا گفته بود که این اتحادیه «قطب‌نمای اخلاقی و سیاسی خود را از دست داده» و بار‌ها به‌جای ایستادگی در برابر متجاوزان و جنایتکاران جنگی، مسیر مماشات با آنها را انتخاب کرده است.

مقام‌های کشورمان تأکید کرده‌اند که طرح‌های ضد ایرانی در نهاد‌های اروپایی، بیش از آنکه بر پایه دغدغه واقعی نسبت به حقوق بشر باشد، ادامه همان سیاست فشار سیاسی، تحریم و مداخله در امور داخلی ایران است. از نگاه تهران، استفاده گزینشی از سازوکار‌های حقوق بشری و نادیده گرفتن آثار ضد انسانی تحریم‌های یک‌جانبه بر زندگی مردم ایران، نشان می‌دهد که مدعیان حقوق بشر در غرب این مفاهیم را به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی خود تبدیل کرده‌اند.