روایت یک ماه اسارت و شکنجه دو دختر سنندجی در توالت (عکس + ۱۶)

فکرشهر: حادثه‌ای تکان‌دهنده در محله حاجی‌آباد سنندج، افکار عمومی را تحت تأثیر قرار داده است.

به گزارش فکرشهر از رکنا، ۲ دختر بچه ۷ و ۱۵ساله که بنا بر اطلاعات منتشرشده در شرایطی نامناسب و نگران‌کننده نگهداری می‌شدند، با مداخله اورژانس اجتماعی و دستور قضایی از محل خارج و به مراکز درمانی منتقل شدند.

بر اساس گزارش‌های اولیه، پیگیری وضعیت این کودکان پس از دریافت گزارش‌ها و نگرانی‌های مردمی آغاز شد. در ادامه و پس از انجام بررسی‌های لازم، نیرو‌های اورژانس اجتماعی با اخذ مجوز قضایی وارد منزل مورد نظر شدند و ۲ دختر بچه را که گفته می‌شود در فضای سرویس بهداشتی خانه نگهداری می‌شدند، از محل خارج کردند.

منابع محلی اعلام کرده‌اند این دو کودک در زمان نجات از وضعیت جسمی و روحی مناسبی برخوردار نبوده‌اند و آثار آسیب‌های متعدد بر بدن آنها مشاهده شده است. همچنین گزارش‌های اولیه از ضعف شدید جسمانی، سوءتغذیه و نیاز فوری به مراقبت‌های پزشکی و روان‌شناختی حکایت دارد.

بررسی‌های اولیه نشان داد هر دو کودک آثار متعدد جراحت، شکستگی و سوءتغذیه شدید داشته‌اند.

گفته می‌شود یکی از کودکان ماه‌ها با شکستگی فک زندگی کرده و کودک دیگر نیز دچار آسیب‌های متعدد از جمله شکستگی در بخش‌های مختلف بدن بوده است. همچنین آثار سوختگی و صدمات جسمی متعدد روی بدن این دو کودک مشاهده شده است.

وضعیت جسمانی یکی از کودکان به دلیل کمبود شدید مواد غذایی به حدی نامناسب گزارش شده که نگرانی جدی تیم درمانی را به دنبال داشته است. علاوه بر این، آثار کشیدگی شدید مو و آسیب‌های گسترده جسمی نیز در معاینات اولیه ثبت شده است.

بر پایه اظهارات مطرح‌شده در جریان رسیدگی اولیه، این دو خواهر مدتی را در شرایط دشوار سپری کرده و تحت آزار‌های جسمی و روانی پدر و نامادری قرار داشته‌اند. با این حال، تعیین دقیق ابعاد ماجرا، مدت زمان نگهداری و نوع آسیب‌های وارده منوط به تکمیل تحقیقات تخصصی پزشکی، روان‌شناسی و قضایی خواهد بود.

گزارش‌ها حاکی است این پدر و نامادری بی‌رحم، پیش از ورود مأموران در محل حضور نداشته‌اند و اقدامات قانونی برای شناسایی و دستگیری آنان در دستور کار مراجع ذی‌ربط قرار گرفته است.

همزمان با انتقال کودکان به مراکز درمانی، روند معاینات تخصصی پزشکی و ارزیابی‌های روان‌شناختی آغاز شده و مقام‌های مسئول در حال بررسی تمامی ابعاد پرونده هستند.

روایت یک ماه اسارت و شکنجه دو دختر سنندجی در توالت

خبرگزاری فارس هم در این باره نوشت: آنچه در داخل خانه انتظارشان را می‌کشید، فراتر از تصور بود. دو دختربچه در فضایی تنگ و غیرانسانی در داخل توالت خانه گرفتار بودند؛ کودکانی که به زحمت توان ایستادن داشتند و آثار آشکار خشونت بر بدنشان دیده می‌شد.

گاهی یک فریاد، دیوار‌های سکوت را فرو می‌ریزد. ظهر روزی که محله حاجی‌آباد سنندج در گرمای عادی زندگی نفس می‌کشید، صدای کمک‌خواهی دو دختربچه از پشت در‌های بسته خانه‌ای، همه چیز را تغییر داد.. صدا از خانه‌ای می‌آمد که مدت‌ها کسی رفت‌وآمد عادی در آن ندیده بود. همسایگان که نگران شده بودند، ابتدا تلاش کردند از پشت در با ساکنان خانه ارتباط بگیرند، اما پاسخی دریافت نکردند. ثانیه‌ها به سرعت می‌گذشت و فریاد‌ها ضعیف‌تر می‌شد.

چند نفر از اهالی بدون درنگ وارد عمل شدند. برخی با نردبان از پشت‌بام راهی برای ورود پیدا کردند.

آنچه در داخل خانه انتظارشان را می‌کشید، فراتر از تصور بود. دو دختربچه در فضایی تنگ و غیرانسانی در داخل توالت خانه گرفتار بودند؛ کودکانی که به زحمت توان ایستادن داشتند و آثار آشکار خشونت بر بدنشان دیده می‌شد.

بر اساس اطلاعات اولیه، این دو کودک حدود یک ماه کامل در داخل دستشویی خانه زندانی بوده‌اند.

روایت‌های اولیه از شکنجه‌های جسمی و روحی، محرومیت از غذا و آب کافی و شرایطی حکایت دارد که هر شنونده‌ای را شوکه می‌کند. در آن فضای بسته، زمان برای دو دخترک نه با طلوع و غروب خورشید، بلکه با گرسنگی، تشنگی و درد سپری می‌شد.

بدن‌هایی که از درد حرف می‌زدند

پزشکان و نیرو‌های امدادی پس از حضور در محل، با کودکانی مواجه شدند که آثار خشونت بر جای‌جای بدنشان دیده می‌شد.

شکستگی فک، بینی و گوش، بریدگی‌های عمیق سر، کبودی‌های گسترده و کندگی مو تنها بخشی از جراحاتی بود که ثبت شد. شدت سوءتغذیه به اندازه‌ای بود که تحلیل عضلات و ضعف شدید جسمانی به وضوح قابل مشاهده بود.

یکی از تلخ‌ترین صحنه‌های این حادثه را شاهدان روایت می‌کنند؛ لحظه‌ای که کودکان پس از رهایی، بطری‌های آب را با ولع در دست گرفتند. برای حاضران، این صحنه فقط نوشیدن آب نبود؛ تصویری بود از یک ماه محرومیت، یک ماه انتظار و یک ماه رنجی که هیچ کودکی نباید آن را تجربه کند.

بیمارستان، نخستین ایستگاه نجات

دو کودک بلافاصله به مراکز درمانی منتقل شدند. وضعیت جسمانی آنان به حدی وخیم بود که تیم‌های پزشکی درمان فوری را آغاز کردند.

هر ساعت برای نجات سلامت جسمی و روحی این دو دختر اهمیت داشت. پزشکان علاوه بر درمان شکستگی‌ها و جراحات، مراقبت‌های تغذیه‌ای و روانی را نیز در دستور کار قرار دادند.

روزنه‌ای از امید در میان رنج

در حالی که افکار عمومی با نگرانی پیگیر وضعیت این دو کودک است، حسین رسولی، مدیرکل بهزیستی استان کردستان، از آخرین وضعیت آنان خبر داد.

به گفته وی، کودک کم‌سن‌تر پس از انجام معاینات تخصصی و دریافت مراقبت‌های درمانی لازم از بیمارستان ترخیص شده و برای ادامه حمایت‌های اجتماعی و روانی به یکی از مراکز خدمات اجتماعی منتقل شده است.

رسولی همچنین اعلام کرد: دختر بزرگ‌تر به دلیل شدت جراحت وشکستگی شدید در ناحیه فک و لگن همچنان در بیمارستان بستری و تحت مراقبت و درمان پزشکان قرار دارد.

این مقام مسئول تأکید کرد: بهزیستی روند حمایت از این کودکان را تا بازگشت به شرایط عادی زندگی ادامه خواهد داد.

همزمان با ادامه روند درمان، پرونده این حادثه در مراجع قضایی گشوده شد. افکار عمومی اکنون منتظر برخورد قاطع با عاملان این کودک‌آزاری است. جامعه انتظار دارد عدالت نه فقط برای مجازات متهمان، بلکه برای بازگرداندن احساس امنیت به کودکانی اجرا شود که قربانی خشونت در نزدیک‌ترین محیط زندگی خود شده‌اند.

این حادثه تنها یک پرونده جنایی نیست؛ هشداری است درباره کودکانی که شاید پشت دیوار‌های خانه‌ها، دور از چشم جامعه، قربانی خشونت باشند. کارشناسان معتقدند تقویت نظام‌های حمایتی، آموزش خانواده‌ها، حساسیت بیشتر همسایگان و اجرای سختگیرانه قوانین حمایت از کودکان می‌تواند مانع تکرار چنین فجایعی شود.

در حاجی‌آباد سنندج، درِ یک خانه شکسته شد؛ اما آنچه فرو ریخت فقط یک در نبود. دیوار بلند سکوتی فروریخت که اگر چند ساعت دیگر ادامه پیدا می‌کرد، شاید امروز به جای روایت نجات، باید از مرگ دو کودک می‌نوشتیم.