فکرشهر
چند سال پیش در یکی از شهرهای کشورمان مسافر بودم. برای خرید عسل به یک عسل فروشی رفتم. مغازه دار خوش ذوق ماکت یک زنبور در کنار کندو عسل را در ورودی مغازه اش گذاشته بود که در بدو ورود نظرت را جلب میکرد. یک کار تبلیغاتی جالب!
چند وقت پیش هم کاری داشتم و به واحد پسماند شهرداری برازجان مراجعه کردم. در مسیر رسیدن به ساختمان واحد پسماند، صحنه بسیار ناجور و زشتی از نخالههای ساختمانی، زبالههای رها شده و سگهای بدون صاحب را دیدم. خیابانی ۱۴ متری که مسیر دسترسی به این واحد است با حجم انبوهی از نخالههای ساختمانی به ۵ متر کاهش یافته بود.
منظره ناخوشایند، وضعیت نامناسب بهداشتی، رشد پشه سالک و وجود سگهای بدون صاحب تنها گوشهای از پیامدهای رها سازی نخاله هاست. بعد از آن روز که بیشتر دقت کردم، دیدم در حاشیه شهر و تمام مسیلها و آبراهههای داخل شهر هم شاهد انبوهی از نخالهها هستیم که متاسفانه گویا متولی ندارد!

شهرداری، منابع طبیعی، اداره منابع آب، شبکه بهداشت و اداره حفاظت از محیط زیست، کدام یک متولی این موضوع است؟ نمیدانم! ولی میدانم که قطعا با رفع این معضل، چهره ورودیهای برازجان و درهها و رودخانههای فصلی داخل شهر به طرز شگفت انگیزی بهبود مییابد.
چند روز پیش شبکه بهداشت شهرستان دشتستان هم در خصوص افزایش جمعیت پشه سالک در نخالهها هشدار داد و راهکارهای بهداشتی هم ارائه داد که در صورت لزوم منتشر خواهد شد.
پیشنهاد: شهرداری با همکاری منابع طبیعی و منابع آب، زمینهایی را برای تخلیه نخالههای ساختمانی مشخص کنند و به شهروندان اطلاع رسانی کنند که نخالهها فقط در آن نقاط تخلیه شود و پس از تخلیه توسط ماشین الات، نخالهها پخش، تسطیح و با غلتک کوبیده شود و محیط زیست و شبکه بهداشت بر این امر نظارت داشته باشند
دادستان محترم نیز با تخلیه کنندگان نخاله در هر جایی غیر از زمینهای مشخص شده برخورد قانونی نماید.