يکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵
جستجو
آخرین اخبار سیاست
مطالب بیشتر
اختصاصی «فکرشهر»

امریکا و جنگ انرژی، نفت و پتروشیمی‌

امریکا و جنگ انرژی و نفت
فکرشهر: در ۳ ژانویه ۲۰۲۶، امریکا با حمله کردن به بخشی از ونزوئلا شامل کاراکاس و خنثی کردن سامانه‌های پدافندی این کشور توانست ذخیره نفتی خود را از ۳ درصد به ۲۳ درصد افزایش دهد و مردم کشور ونزوئلا را با تورم چند صد درصدی و از دست دادن منابع همراه کند؛ اما...
نویسنده : امیرحسین فرهنگ دوست
کد خبر: ۲۰۲۲۷۷۸
شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۳:۲۰
فکرشهر:

زمانی رادیناس در شوش باستان و کهن در زمان هخامنشیان مورد بهره برداری قرار گرفت که نام کهن‌ترین چاه تاریخ را به خود اختصاص داد و بعد‌ها در ادوار مختلف تاریخی مورد استفاده‌های متعدد گشت. شرقی‌ها از چوب بامبو برای مصارف سوختی استفاده می‌کردند و بعد‌ها زمان صفوی چاه دیگری با عمق ۳۵ متر با دست حفر شد و بعد‌ها در پنسیلوانیا امریکا که جهان را به سمت استفاده از سوخت فسیلی و زنجیره هیدرو کربنی آن سوق داد.

پایان جنگ جهانی و شروع تجارت انرژی

امریکا که بعد از جنگ با شکست آلمان و تسلیم ژاپن، خود را پیروز جنگ با دیپلماسی نرم می‌دانست، به آرامی سلطه اقتصادی و نظامی خود را بر جهان حاکم کرد و به همین دلیل شروع به پرورش صنایع نظامی و پتروشیمی و سایر صنایع کرد؛ اما همان طور که می‌دانید موجودیت برای رشد به غدا نیاز دارد و رشد هر کشور وابسته اقتصاد و رشد اقتصاد وابسته به منابع است و از آنجایی که نفت کشور‌های قاره امریکا با سایر نقاط متفاوت بود و به دلایلی همچون تراز مصرف روزانه با حدود ۱۹ میلیون بشکه امریکایی با بهانه مختلف، تا حدودی جایگاه خود را در خاورمیانه تثبیت کرد و با خرید سهام شرکت کشور حوزه‌ی خلیج فارس تا حدودی قیمت نفت را در دست گرفت.

سال ۲۰۲۶ و استعمار ونزوئلا

در ۳ ژانویه ۲۰۲۶، امریکا با حمله کردن به بخشی از ونزوئلا شامل کاراکاس و خنثی کردن سامانه‌های پدافندی این کشور توانست ذخیره نفتی خود را از ۳ درصد به ۲۳ درصد افزایش دهد و مردم کشور ونزوئلا را با تورم چند صد درصدی و از دست دادن منابع همراه کند؛ اما ایلات متحده نه برایش مهم بود نه قانع کننده؛ چون نفت ونزوئلا جزو نفت‌های فوق سنگین محسوب می‌شود و از بهروری بسیار پایین برخوردار است و برای خوراک پتروشیمی و پالایشگاهی بسیار عملکرد ضعیف و سنگینی دارد.

تفاوت نفت سبک و فوق سنگین

نفت خام سبک به دلیل غنی بودن از هیدروکربن‌های اشباع و آلکان‌های راست زنجیر مورد توجه قرار گرفته است. در مقابل، نفت سنگین و قیر‌ها گرانروی بالایی دارند و به صورت نیمه جامد هستند. این مواد علاوه بر ترکیبات هیدروکربنی، حاوی ترکیبات هترواتم (نیتروژن، اکسیژن و گوگرد) نیز می‌باشند و محتوای هیدروکربنیِ مفید در آنها بسیار کم است، به گونه‌ای که سهم مواد هیدروکربنی به حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد هم نمی‌رسد.

نفت خام سنگین و فوق سنگین از نظر ظاهری و فیزیکی به تفالهٔ باقیمانده از پالایش نفت خام سبک شباهت دارد. مهم‌ترین تفاوت این نوع نفت با نفت سبک، چگالی بالاتر آن است که به همراه درصد بالای گوگرد، نیتروژن، اکسیژن و فلزات سنگین است. شاخص «ای پی آی» (API) معیار اصلی سنجش همین چگالی است؛ هرچه عدد API کمتر باشد، نفت سنگین‌تر است و کیفیت آن برای پالایش پایین تر. به همین دلیل، نفت خام سنگین و فوق سنگین معمولاً مستقیم برای پالایش به سوخت‌های باکیفیت مناسب نیست و بیشتر به عنوان خوراک واحد‌های پتروشیمی یا برای فرآورش‌های سنگین‌تر استفاده می‌شود.

صنعت پتروشیمی امریکا یک صنعت ۷۶۸ میلیاردی دلاری است که ۲۵ درصد از تولید نا خالص دولتی کشور را تامین می‌کند. در سال ۲۰۱۶ حدود ۹۶ درصد از کالای تولیدی امریکا را بخش پتروشیمی تشکیل دادند و به همین دلیل امریکا به دنبال خوراک خوب برای صعنت پتروشیمی خود است.

نتیجه گیری

ایلات متحده با دارا و مسلط بودن برای سازمان قانون گذار بین الملل به راحتی می‌تواند قوانین بین الملل را به نفع خود تغییر دهد تا راهکار پایداری در برابر آن اراده ملی ملت‌ها داشته باشد؛ چون صعنت امریکا روز به روز در حال رشد است و برای حفظ هژمونی خود نیازمند تسلط بیشتر بر دولت‌ها و ملت‌ها و منابع آنها است.

 

*پژوهشگر حوزه انرژی

منبع: فکرشهر
ارسال نظر
*
captcha
آخرین اخبار
مطالب بیشتر