طنز به گویش محلی/ نقطه زعف!؟
فکرشهر: امان از دسه ئی نقطه ضعف، کچیک که بیدم، خیلی زهله ترو بیدم، طوری که هوا که گرگه میشی ویمی، دی چماقدار، نمترس مونه وو در خونه صحرا کنه، فکر میکردم پامه بیلم دمه در، بچه برو، یقپیم میکنه! و میقیطنم؛ مو بعد سه دختر، تک پسر خونه بیدم، بووام پیل وم میدا وسی دخترل، کمتر پیل میدا، ددی گتروم نقطی ضعفه منه فهمیده وی، مو هرگاه نیاز به چهپنه داشتم، کله سره ددم مینهادم که دده دده بیو چقد ماه خرمن زده؛ دده میومد سیل ما کنه، مو میرفتم تو مستراح، یشو دیه میگفتم دده دده بیو سیل کرم شوُتاو کن، خلاصه هر شو بشکلی تا ایکه ما لو رفتیم...
\n\n
یشو که تو چهپنه بیدم، که ددم رف تو خونه، وختی میخواسم راس واوم شو ما بی، سیه خم افتا سر بغلم، گفتم غولک که میگن همیه، دی همی مونه قیط میده و مو دی رحمت کوروک میرم، آغا ما مثه شیخ عودلباسط دو تا دسمونه نهادیم شی دو تا گوشمون یه بهچیره ای زدم که دیوار صوتیه اشکندم، هف خونه از چار طرفمو همسادیل جحم واویدن! دمه فدهمو، با کمی توضیحات جمعیت پراغنده واوی، اما دی دده فهمی که مو زهله ترووم و نقطه ضعف مونه دس ئوورد. دی هرگاه مو نیاز به پسو داشتم، دی بُیَد باج بدادم، اوسو آدامسلی بی نومش خروس نشان بی، طعمم داشتا، مو بید شوی یه خروس نشانی باج بدادم تا، ببردم سی پسو، یشووی لج کردم، ندادمش، اما پسو هم نرفتم خوسیدم، ککا مو سحری تو خم، شا...... دیدی چ غلطی کردیم، رفتیم وره دده، سر بزیر و شرمنده، گفتیم دده آبرو داری بکن لواس مونه عوض بکو، سی اسفندو بچی همسادمو هم که پاش کری داشتم نگو، گف شرط داره، گفم بگو، گف باید، یه آدامس و یه قرونم هر روز نغدی بدیم، شرط قوول واوی، حالا دده برما مسلط بی، گاهی جاروف میدا دسم میگف جی مرخلم بروف، یروزی نرفتم یهو بینی اسفندو صدام زه شاشو... رنگ ما واوی مثه داری زرد، اسفندو گف چ گفتی؟! یه سیل ملتمسانی وو ددم انداختم، که یهو دلش سوخت گف بووام گفته وختی جامگیرک گت واوی میخام ببرمش تو غراو تا جاشو واوو، آغا مانم سی شهینی که اوروز داشتم بعنوان حق السکوت دادمش...
\n\n
گفتن مموتی میخوا بیا کاندیدای رییس جموری واوو، !!!!!! گفتن مگه ویمو؟؟!! او بحد ایی همه اختلاس وآبرو ریزی و دزی چطور میا؟! و کسی جرات نکنه جلوشه بگیره و نیلش بیا؟؟! یادم وو کچیکی خم افتاد و زهله ترو بیدنم و جاشو بیدنم ونقطه زعفم، ها...
\n\n
زعـــــــــــــــــــــــف، میگی چه؟ که جرات نمی کردم وره دده نططق بزنم، گفتم محموتی هم جاشووله میشناسه که، پانهاده میدون!!!!
\n\n
*منبع: هفته نامه «به فکرشهر»
\n\n
\n
