عملیات مشترک سپاه و ارتش در دوره بنیصدر
فکرشهر: «اگر بنیصدر زودتر به سپاه اقبال نشان داده و توانمندی سپاه را باور کرده بود و پیوندش با منافقین را گسسته بود، حتما حادثه مهمی در روند تاریخ جنگ اتفاق میافتاد. آن حادثه مهم نمیتوانم بگویم به دنبالش فتحالمبین و بیتالمقدس را داشت ولی مسلما آن حادثه مهمی بود.»
\n\n
به گزارش فکرشهر، سردار محسن رشید از نخستین افرادی بود که در فروردین 1358 وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد. او اما فراتر از فعالیت در دوران جنگ به عنوان یک محقق و پژوهشگر در حوزه دفاع مقدس شناخته شده است. او بیش از 20 سال در دفتر سیاسی و مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ سپاه فعالیت داشت و 10 سال نیز مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ بوده است.
\n\n
سردار رشید در گفتوگو با هفتهنامه «صدا» به بیان روایتی ناگفته از عملیات مشترک سپاه و ارتش در دوران ریاستجمهوری ابوالحسن بنیصدر پرداخت و گفت: «یک واقعه قابل توجهی در جنگ اتفاق افتاده که این واقعه در بررسی تاریخی نباید ناگفته بماند. متاسفانه کسی به این مسئله از این زاویه نپرداخته است. در نقطهای از جنگ اتحاد ملموسی بین آن بخش از سپاه که در جبهه بود، با ارتش و بنیصدر به وقوع پیوست که آن هم طی عملیات موقت تپههای اللهاکبر در 32 اردیبهشت 60 بود که فرمانده کل قوا بنیصدر بود. در این عملیات فرماندهی عملیات که به عهده فرمانده لشکر 92 ارتش، شهید سرهنگ قاسمی، سپرده شد و جانشین فرمانده رحیم صفوی بود که این عملیات برای اولین بار با فرماندهی ارتش و ادغام با سپاه به وقوع پیوست و عملیات موفق بود. علاوه بر سپاه نیروهای نامنظم شهید چمران هم حضور داشتند. هر چند این عملیات محدود بود ولی برای اولین بار بنیصدر پذیرفته بود، ترکیبی از سپاه و ارتش را در فرماندهی جنگ بگنجاند. هر چند که فرماندهی عملیات را به ارتش سپرده بود ولی وقتی جانشینی فرماندهی به یک سپاهی سپرده شد و ترکیب ادغامی بود و عملیات هم ناموفق، نباید در بررسی تاریخ جنگ و حوادث جنگ ناگفته بماند.
\n\n
متاسفانه این عملیات وقتی صورت گرفت که اوج جناحبندی داخلی بود؛ وقتی بود که امام هر چند که شورای حل اختلاف را برای بررسی و برطرف کردن اختلاف بین دو جناح حاکم کشور تعیین کرده بود و هر چند که جریان تحت سردمداری شهید بهشتی سکوت را پذیرفته بود ولی بنیصدر سکوتشکنی میکرد و منافقین خود را برای لشکرکشی آماده میکردند و قصد یک مانور به سمت بیت امام را داشتند که امام به شرط این که اسلحه را کنار بگذارند روی خوش نشان داد اما آنها حاضر نبودند اسلحه خود را کنار بگذارند.
\n\n
در این شرایط آن عملیات به وقوع پیوست. درست یک ماه قبل از عزل بنیصدر و تایید عدم کفایت بنیصدر در تاریخ 30 خرداد 60 این حادثه اتفاق افتاد. اگر بنیصدر زودتر به سپاه اقبال نشان داده و توانمندی سپاه را باور کرده بود و پیوندش با منافقین را گسسته بود حتما حادثه مهمی در روند تاریخ جنگ اتفاق میافتاد. آن حادثه مهم نمیتوانم بگویم به دنبالش فتحالمبین و بیتالمقدس را داشت ولی مسلما آن حادثه مهمی بود. چرا نمیتوانم بگویم که موفقیت فتحالمبین و بیتالمقدس را داشت برای این که بنیصدر تصور میکرد با فرماندهی ارتش میتواند جنگ را به موفقیت برساند. این فرماندهی مقداری آن پتانسیل لازم را جذب نیروی مردمی نداشت. یعنی ارتش آن آمادگی را نداشت که پتانسیل مردمی را وارد جنگ کند. از این زاویه این طرح ناقص بود ولی از این جهت که بنیصدر پذیرفته بود ترکیب سپاه و ارتش میتواند ترکیب خوبی باشد و به یک سپاهی قائممقامی فرماندهی عملیات جنگ را داده بود بسیار مهم و موفق بود اما در بررسی تاریخ تحلیلی جنگ ناگفته مانده و برای اولین بار اشاره میشود.»
\n
