آغاز جنگ آب و مسوولینی که دیر به فکر افتادند/ آب دشتستان از خلیج فارس می آید
فکرشهر ـ نرگس محمدزاده فرد: این روزها باید بگوییم:
\n\n
آب است دیگر... یک روز هست ولی کم است، یک روز هست و کافی است ولی مدیریت نمی شود! یک روز نیست، یک روز در لوله هدر می رود، یک روز فارسی ها و به خصوص کازرونی ها آن را روی مردم استان بوشهر می بندند و یک روز هم...
\n\n
هر چه هست یک جنگ را آغاز کرده است... جنگی که سال ها پیش دانشمندان و محققان پیش بینی اش کردند و اعلام داشتند آغاز می شود؛ ولی شاید کم تر کسی شروعش را از استانی متصور بود که روی آب است!!!
\n\n
بیش از یک سال پیش، یادداشتی را در پایگاه خبری تحلیلی فکرشهر منتشر کردم با این عنوان که «جنگ آب از بوشهر آغاز می شود؟» در آن گزارش در کنار مشکلات موجود، به کارشکنی های کشاورزان استان همسایه نیز اشاره کردم و این که آب را روی بوشهر بسته اند و برازجان آب ندارد و دشتستان در بحران است و...؛ اما کم تر کسی به آن توجه کرد، چرا که مرکز استان هنوز دچار بحرانی به نام آب نشده بود و مردم با خیال راحت هر قدر که می توانستند آب مصرف می کردند؛ ولی مانند بحث گرد و غبار که تا به پایتخت نرسید، صدایی از کسی بلند نشد، بحران آب هم تا به مرکز نشینان استان بوشهر نرسید، توجه کسی را به خود جلب نکرد و کسی به فکر راه و چاره نیفتاد!!
\n\n
استاندار بوشهر هفته ی گذشته، در آیینی با حضور خبرنگاران گفت که هر کاری را آغاز کنید، چند سالی تکمیلش طول می کشد!! وی قول داد با طرح هایی که در دست کار دارند و از سه سال پیش شروع شده!، تابستان سال آینده مشکلی نداشته باشیم! البته احتمالا این قول ها نیز بیشتر مرکز مشینان را در بر می گیرد چرا که تایید مصطفی سالاری بر بهبود وضعیت آبرسانی از سد کوثر و افتتاح آب شیرین کن بوشهر بود که شهرستان دشتستان و به خصوص شهر برازجان از این هر دو محروم است.
\n\n
این سخن استاندار نکته ی مهمی دیگری نیز داشت؛ آن هم این که در تمام این سال ها که معضل آب جدی تر می شده و به مرز بحران می رسیده و با وجود هشدارهای محققان و برخی رسانه ها، هیچ کس توجه ای به این مساله نکرده و به دنبال راه حلی برایش نبوده در حالی که مسوولان ادارات کل آب استان اعم از آبفا، آبفار و آب منطقه ای، همان ها هستند که در دولت دهم بودند! ولی هیچ یک کاری نکردند و طرحی پیش نبردند تا امروز همه دستشان به سرشان باشد که چه کنیم؟ و دنبال راه حلی بگردند!!
\n\n
یکی از این مدیران، مدیرعامل آب منطقه ای است که در جدیدترین خبر خود پیرامون معضل آب دشتستان، به «فکرشهر» گفت: « سه شنبه و چهارشنبه گذشته، باب تامین و انتقال آب شرب شهرستان دشتستان از دریا در شرکت مهندسی آبفا کشور گشوده شد و به زودی نامه اش ارسال و هفته آینده جلسه اش در وزارتخانه برگزار خواهد شد، علاوه بر 97000 متر مکعب در روز مجوز آبشیرین کن های بوشهر، نوار ساحلی تنگستان، کنگان و عسلویه.»
\n\n
شاپور رجایی توضیح داد: در برنامه ربزی افق فعلی (سال 1395 تا 1400) و آتی (سال های 1400 تا 1425) برای هر یک از مراکز شهری و روستایی استان پیش بینی محل تامین آب شده است. از سدهای دشت پلنگ، باغان، باهوش و نرگسی و رییسعلی گرفته تا شیرین سازی آب دریا. خط کوثر با ظرفیت 72 میلیون متر مکعب در سال فعلی برای افق آینده استان تثبیت گردیده و منبع تامین آن (سد کوثر) هم از پایداری مناسبی برخوردار است، لکن خط کازرون از سه منبع رودخانه شاپور، چشمه ساسان و چاه های آهکی سربالش تامین آب می شود. آبدهی چاه ها به شدت کاهش پیدا کرده و به کمتر از 30 درصد ظرفیت اسمی و اولیه زمان حفاری رسیده است. آورد و جریان پایه چشمه هم کاهش بسیار چشمگیری داشته و از اوایل اردیبهشت هر سال تا آذر و یا دیماه همزمان با وقوع بارندگی های فصلی قادر به حقابه شرب روستاهای تحت شرب شهرستان کازرون و شهر کازرون هم نیست تا چه رسد آبی به بوشهر بدهد.
\n\n
وی به نوعی، ضمنی، آغاز جنگ آب در این منطقه را نیز تایید کرد، موضوعی که فرماندار دشتستان نیز در نشست خبری خود آن را تایید کرد. رجایی گفت: از اولین زمان آبگیری از چشمه و مبنای توافق هم تحویل آب چشمه به استان بوشهر در فصل پرآبی زمستان و خاموش کردن چاه ها در این محدوده زمانی بوده است. آنچه می ماند رودخانه کم آبی که هم بالادست تصفیه خانه و هم پایین دست آن حقابه باغات مرکبات کازرون و نخیلات خشت و کنارتخته و شرب بوشهر لحاظ گردیده است. تعارضات پیش آمده در سنوات اخیر و پیش بینی تشدید آن در آینده، به ناپایداری بیشتر آب استان و درگیری با کشاورزان خواهد انجامید.
\n\n
رجایی به اشاره به این که با این روند منطق حکم می کند آب شرب شهرستان دشتستان به منابع مطمئن تری متکی گردد، اظهارداشت: در دسترس ترین منبع سد رییسعلی و دالکی و دریاست. آب رودخانه های شاپور و دالکی به حدی شور است که قابلیت شرب نداشته و قطعا نیاز به نمک زدایی و شیرین سازی دارد. احداث آبشیرین کن در مجاورت سدها به خاطر آثار زیانبار تخلیه پساب به رودخانه و مشکلات زیست محیطی مقدور نبوده و بهترین جانمایی در پایین ترین نقاط و حداقل در نزدیکی های تالاب حله است. این موقعیت ارجحیتی نسبت به برداشت مستقیم آب دریا ندارد. به همین دلیل پیشنهاد گردیده است با احداث آبشیرین کن 100000 متر مکعبی در ساحل بوشهر نسبت به جبران کمبود آب شهر بوشهر، نوار ساحلی تنگستان و 6 شهر و تمامی روستاهای بخش مرکزی، شبانکاره، آبپخش و سعد آباد شهرستان دشتستان اقدام گردد.
\n\n
این مسوول آبی استان ادامه داد: با توافقات صورت گرفته اولیه کارشناسی، به زودی نشست مدیریتی در وزارتخانه برگزار و در صورت صدور مجوز و موافقت اولیه مطالعات طراحی، پمپاژ و انتقال نیز صورت خواهد گرفت. به هر صورت با توجه به شرایط موجود و محدودیت های بسیار جدی منابع آب سطحی و زیرزمینی و پیش بینی های تحقق پذیر کارشناسی مبنی بر تشدید این شرایط و حتی بدون اعمال هرگونه محدودیت توسط حقابه بران و همسایگان کازرونی (فارغ از برخی ناهماهنگی ها طی 2 سال اخیر در نیم قرن گذشته انصافا همکاری بسیار خوبی نموده اند) باید به فکر استقلال تامین آب شهرستان دشتستان بود. با این فرضیات هم حقابه شرب از شهرستان کازرون محفوظ خواهد بود.
\nوی این را نیز گفت که مجموعه پیشنهادات قریب 700 تا 800 میلیارد تومان سرمایه گذاری نیاز دارد که روی 90 در صد آن توافق ضمنی شده و محل تامین مالی از طریق سرمایه گذاری غیر دولتی توافق حاصل شده است.
\n\n
توجه به همه ی سخنان و مطالب مطرح شده، این نوید را به دشتستانی ها می دهد که تا سه یا چهار سال آینده! و در صورت برقراری توافقات اولیه و نهایی شدنشان، احتمالا مشکل کمبود و بحران های آبیشان حل خواهد شد و حتی «فکرشهر» پیش بینی می کند در آینده ای نه چندان دور، ـ پس از اجرایی شدن این توافقات اولیه ـ این دشتستان و استان بوشهر خواهد بود که آب را روی کازرونی ها و استان فارسی ها می بندد، چرا که این آب های سطحی و زیرزمینی تا ابد دوام ندارد و بالاخره هجوم مرکز نشینان و همسایگان به استان بوشهر و خلیج فارس برای تامین آب مورد نیازشان را شاهد خواهیم بود! آن زمان است که می توان از این حق دفاع کرد و فارسی ها را تشنه گذاشت چنان که آنان اکنون مردم این استان و به خصوص دشتستان را تشنه گذاشته اند.
\n\n
منبع:هفته نامه به فکرشهر
\n
