فکرشهر: تهران در حال مدرنشدن بود و تعدد گورستانها مشکلساز. شهر نیازمند گورستانی بزرگ و با نظم و نظام بود. تصمیم گرفته شد. سال ۱۳۴۵ با تلاشهای شهرداری تهران، زمینی را در حدود ۳۱۵هکتار در راه تهران - قم در نظر گرفتند. بهشت زهرا سرانجام در ۲۵ تیرماه ۱۳۴۹ افتتاح شد.
به گزارش فکرشهر، روزنامه همشهری نوشت: «تهران، پایتختی بود که سالها هر گوشهاش کش میآمد و جمعیت بیشتری را در دل خود جا میداد. گسترش این شهر از روزگار قاجار نیاز به توسعه قبرستان هم داشت. کمبود فضا برای مردگان دردسرسازتر از کمبود فضا برای زندگی بود.
تهران، شهری است با گورستانهای گوناگون از گذشته تا امروز. یکی از قدیمیترین گورستانهای تهران در ضلع شمالغربی چهارراه حسنآباد قرار داشت. در کنار این گورستان حمامی وجود داشت که از ترس اجنه، متروکه شده بود. در دوره پهلوی این گورستان و حمام را ویران کردند و به جایش اداره اطفائیه (آتشنشانی) سربرآورد که هنوز هم بر جای خود باقی است. مسگرآباد، گورستان دیگری در شرق تهران و در انتظار مردگان بود. دیگر گورستان نامآشنای این شهر، در حوالی مقبره شیخصدوق در شهرری قرار دارد. ابنبابویه، از قدیمیترین و معروفترین گورستانهای تهران نامهای آشنایی را در سینه دارد. محمدعلی فروغی، غلامرضا تختی، حسین فاطمی، علیاکبر دهخدا، میرزاده عشقی و بسیاری نامداران دیگر، ساکنان همیشگی این گورستاناند. هر زمان که صحبت از گورستانهای تهران به میان میآید، ظهیرالدوله نامی آشِنا برای گوشهای مردمان است؛ گورستانی که به نام علی خان ظهیرالدوله معروف شد و پس از او، بسیاری از هنرمندان و نامآوران دیگر ازجمله ابوالحسن صبا، ملکالشعرای بهار، رهی معیری، قمرالملوک وزیری، فروغ فرخزاد و بیشمار تاریخسازان این قرن در آنجا گردهم آمدند. گورستان باغ توتی، گورستان خاوران و گورستانهای دیگری در محوطه امامزادهها در تهران را نیز نباید فراموش کرد.
گسترش تهران فراتر از گنجایش این گورستانهای کوچک و پراکنده بود. زمان آن فرا رسیده بود تا برای یکی از مهمترین و حیاتیترین مکانهای این شهر چارهای اساسی اندیشیده شود. تهران در حال مدرنشدن بود و تعدد گورستانها مشکلساز. شهر نیازمند گورستانی بزرگ و با نظم و نظام بود. تصمیم گرفته شد. سال ۱۳۴۵ با تلاشهای شهرداری تهران، زمینی را در حدود ۳۱۵هکتار در راه تهران - قم در نظر گرفتند. بهشت زهرا سرانجام در ۲۵ تیرماه ۱۳۴۹ افتتاح شد. روزنامه اطلاعات در خبری به مناسبت این افتتاحیه یادآور شد که این گورستان مدرن برای ۲۵سال آینده گنجایش دارد. در بخشی از این خبر آمده بود: «پس از مدیرعامل، آقای نیکپی شهردار تهران صحبت کرد و گفت: آمادهشدن گورستان تهران در مدت کوتاهی موجب تغییر وضع ناراحت امر کفن و دفن مردگان میشود. شهردار گفت: این موجب افتخار من است که مأموران توانستهاند مجهزترین و زیباترین گورستان را در تهران یک سال زودتر از موعد مقرر بسازند. شهردار سپس همراه حضرت آیتالله شهرستانی و رئیس انجمن شهر و معتمدان محلات به بازدید از تأسیسات گورستان پرداختند و از گورهای آماده، سرویس حمل اجساد که مجهز به ۲۰ آمبولانس مرسدس بنز بوده و دیگر اماکن گورستان دیدن کردند.»
تهران شهری با بافتی سنتی و محلههای تاریخی بسیار بود. وجود گورستانهای متعددِ فعال در محلههای تهران باعث شد تا بهشت زهرا از ابتدا مورد اقبال عمومی قرار نگیرد. سرانجام اما با دفن محمدتقی خیال (نخستین متوفی) در قطعه یک، ردیف یک، شماره یک، رسماً مورد بهرهبرداری و استفاده قرار گرفت. اگرچه آن روز ظرفیت بهشت زهرا برای آرامیدنِ رفتگان تا سال۱۳۷۴ تضمین شده بود، اما فضای عظیم بهشت زهرا همچنان با آغوشی باز، پذیرای مهمانان دائمی خود است؛ مردمانی که پس از گذر از زندگیهای تلخ و شیرین و سخت و آسان، زیر سایه درختان این آرامستان آرام میگیرند.»